Ik leen Katrien's weblog even om te vertellen dat ik ben GESLAAGD! Rond half 11, half 6 nederlandse tijd, stond de lijst met geslaagden op internet. Vlak daarna belden papa en mama en daarna ook nog mijn mentor met de cijfers. Ik was toch nog best zenuwachtig, maar gelukkig is het goedgekomen en met hele goede cijfers! Alles tussen de 7 en de 8, en zelfs een 9.2 op mijn scheikunde examen!

Ik ben hier nu al weer 2 weken, op bezoek bij mijn grote zus. Ik had maandag 31 mei mijn laatste examen en ben woensdagochtend 2 juni vertrokken naar Peru. De vlucht is goed verlopen, ook al had ik een klein beetje vertraging. Op het vliegveld stond Katrien te wachten en we zijn gauw naar haar kamer gegaan. Om een jetlag te voorkomen moest ik zolang mogelijk wakker proberen te blijven en dat heeft inderdaad geholpen.

Wat we hier doen is heel verschillend:

De kliniek
Doordeweeks gaan we naar de kliniek, om 8 uur stappen we in een veel te klein busje waar wij met onze lange benen nauwelijks inpassen. In de kliniek is iedereen erg aardig, maar het is wel lastig dat ik geen spaans kan, veel verder dan ola en buenos tardes kom ik niet. Wat we in de kliniek doen is heel verschillend, op donderdag en vrijdag middag komen de gehandicapte kinderen voor de talleres. Katrien heeft geregeld dat er 4 weken lang een danslerares komt, die 2 peruaanse volksdansjes instudeert met de kinderen, dat scheelt wel want de danslerares is heel erg enthousiast en houdt nu een beetje de orde. De meeste kinderen vinden het erg leuk en het is erg leuk om te zien. Aan het eind van deze 4 weken dansles, gaan de kinderen een voorstelling geven voor hun ouders en ander publiek in peruaanse kleding, dan ben ik helaas alweer in Nederland, maar Katrien gaat het filmen. Verder hebben we het ziekenhuis bezocht, erg armoedig en onhygiënisch. We liepen mee met een mevrouw van een vrijwilligersorganisatie die kleding uit aan het delen was, we hebben dus ook wat patiënten bezocht. Gisteren was de mevrouw van de kassa jarig en was er een babyshower, een soort welkomsfeest voor een nog-niet-geboren-baby van de dokter en zijn vrouw. We hebben met alle medewerkers gegeten en daarna begon de babyshower, het draaide volgens mij voornamelijk om de cadeaus. De toekomstige moeder moest raden wat de cadeaus waren en bij een fout antwoord moest de toekomstige vader een baby na doen of uit de fles drinken. De peruanen vonden het allemaal heel erg grappig maar wij als nuchtere hollanders konden de lol er niet zo van inzien, maar leuk om een keer te hebben meegemaakt.

's Avonds gaan we vaak ook nog ergens heen, zo zijn we in Miraflores en Barranco geweest, en waren we gister van plan om naar het waterpark in het oude centrum te gaan, maar omdat dat wegens onderhoud 1.5 maand dicht is zijn we in de bioscoop beland. Weer eens wat anders.

Pisco, Ica, Nazca

Het eerste weekend hebben we een tripje gemaakt door de zuid-kust. We zijn zaterdagochtend 5 juni vroeg in de bus gestapt en kwamen rond de middag aan in Pisco. Een erg rommelig, vies stadje, maar dat komt voornamelijk door de aardbeving uit 2007. Er is nog weinig opgeknapt en er staan veel ingestorte huizen en er zijn gaten in de wegen. We zijn zaterdagmiddag naar Tambo Colorado geweest, een Inca-ruïne. Mooi onderhouden en omdat we de enige bezoekers van die dag waren kregen we een hele uitgebreidde rondleiding van een aardige gids. De ruïne was nog in een redelijk goede staat dus het was mooi om te zien! Zondag zijn we vroeg opgestaan voor een boottochtje naar las Islas Ballestas, een eiland met pinguïns, zeeleeuwen en ontzettend veel vogels! 's Middags hebben we een tour genomen door het nationaalpark Paracas. We werden met een busje rondgereden door het park en stopten op plekken met fossielen en rotsen langs de kust. Erg mooi en vooral heel erg leeg! Na de tour zijn we met de bus verder gereisd naar Ica, dit stadje zag er al veel beter uit na de aardbeving, er was een stuk meer gerestaureerd. We zijn 's avonds gelijk doorgegaan naar Huacachina, een oase in de woestijn. In alle reisgidsen stond dat dit ‘the place to be' was met een ‘bruisend nachtleven', maar het was hartstikke uitgestorven. We hebben een lekker taartje gegeten om vast te vieren dat mama maandag jarig zou zijn en zijn daarna maar vroeg ons bed ingedoken. Maandag hebben we de dag in Huacachina doorgebracht. Eerst maar eens met mama gebelt die jarig was. De rest van de middag lekker gerelaxed en gewaterfietst over het meer. Om 4 uur stond er een buggy-tour op het programma. Heel hard in een soort jeep over de zandduinen crossen, super eng! Onderweg zijn we gestopt om te gaan sand-boarden, snowboarden maar dan in de woestijn. Was erg leuk maar na de hoge duinen hebben we maar gewoon op onze buik gedaan, dat was al eng genoeg! We hadden een leuke groep bij de tour en zijn 's avonds met zijn allen inclusief de gids naar een Pisco-boerderij geweest, waar we een prive rondleiding kregen en van alles mochten proeven.
Dinsdag zijn we weer vroeg opgestaan om naar Nazca te vertrekken. Aangekomen bij het vliegveld werd ons eerst een vlucht van 100 dollar aangeboden, wat uiteindelijk 65 dollar is geworden. Vermoeiend dat iedereen je steeds probeert op te lichten. We zaten in een 6 persoons vliegtuigje met 2 canadezen en 2 piloten. De Nazca-figuren en lijnen waren indrukwekkend om te zien, maar het vliegtuigje schommelde zo ontzettend dat we blij waren dat de 35-minuten-durende vlucht voorbij was. Eenmaal aan de grond ging de misselijkheid echter niet weg en hebben we nog ruim een uur op het vliegveld zitten bijkomen. Daarna met de bus terug naar Lima gegaan, waar we de volgende de dag weer naar de kliniek gingen.

La Merced
Het tweede weekend zijn we naar de jungle geweest. La Merced is een plaatsje net over de bergen aan de rand van de jungle. Katrien had wat vrienden meegevraagd inclusief een peruaanse jongen die er al eerder was geweest en dus de weg een beetje wist, handig! We zijn vrijdagavond in de nachtbus gestapt en stonden rond 6 uur zaterdagochtend in La merced. Daar hadden we een tour geboekt voor die dag langs alle hoogtepunten van La merced, zodat we zoveel mogelijk konden zien. We zijn langs een super mooie waterval geweest, een rivier, een jungle-stam waar we in traditionele kleding gehesen werden, hebben een boottochtje gemaakt over de rivier en gegeten in een restaurant aan de rivier. Erg leuk en super mooi gebied. Zondag stond er een adventure-tour op het programma. Eerst anderhalf tot 2 uur wandelen langs allerlei fruitbomen en mandarijnen en sinaasappels zo van de boom gegeten en daarna begon het ‘adventure-gedeelte'. Lopen door en langs de rivier en klimmen en abseilen op rotsen en door watervallen, super gaaf! Zondag avond moesten we vroeger dan gepland terug naar Lima, omdat de weg geblokkeerd zou worden in verband met stakingen van mijnwerkers. We vertrokken om half 8 om te zorgen dat we op voor de blokkade voorbij dat punt waren. We waren van plan om maandag ochtend gelijk vanuit de bus door te gaan naar het Nederlandse café om daar om 6 uur Nederland-Denemarken te kijken, maar doordat we eerder weg waren gegaan stonden we om 3 uur al in Lima en zijn we maar naar ons bedje gegaan. Maandag nog maar een dagje thuis gebleven. 's Middags maar naar de wedstrijd Paraguay-Italië gegaan om toch nog een beetje in de WK-sfeer te komen en daarna naar de grote indianenmarkt geweest. Ongelofelijk hoeveel winkeltjes, wist niet waar ik moest kijken. We zijn goed geslaagd en ik heb nu een lekkere lama-wollen-trui.

Komend weekend gaan we naar Huaraz, de bergen dus. Dan heb ik de 3 hoofd-landschappen van Peru een klein beetje gezien, woestijn/kust, jungle en bergen. Het laatste weekend blijven we in Lima, want hier is ook nog genoeg te zien. De 28^e vlieg ik alweer terug, de tijd gaat super snel en ik heb nog niet eens een kwart gezien van wat er te zien is, reden genoeg om nog eens terug te gaan dus!