Lieve allemaal,

Alweer 2 weken, de tijd vliegt! Ik heb weer een heleboel beleefd, dus tijd voor een nieuw berichtje. Super leuk dat er eindelijk geschaatst kan worden bij jullie maar wel heel jammer dat ik nu de Blokzijler Merentocht heb gemist! Ik zag Blokzijl zelfs in het nos journaal.

De Projecten

Vorige week ben ik eindelijk naar de kliniek en de school geweest. Philps gaat ons sponsoren door het licht in zowel de kliniek als de school te vervangen en daarom ging Orlando (de chauffer van ADESA) metwat philips mensenop pad om een kijkje te nemen. Er was nog een plekje over in de auto dus ik kon mee! In de kliniek werd ik opgevangen door Flor, de maatschappelijk werkster die ook de vrijwilligers begeleid. Een echt peruaanse; klein mollig en heel veel make-up. Een gezellig babbel en ik werd meteen al uitgemaakt voor giraffe. Ik kreeg een korte rondleiding door de kliniek en kon even een paar minuten mee kijken hoe de ‘ninos especiales' zoals de gehandicapte kinderen genoemd worden, hun therapie krijgen. De mensen van philips waren snel klaar en dus moesten we weer de auto in, op naar de school in Los Rosales, nog ongeveer een half uur rijden. Het is hier nu zomer vakantie tot 1 maart dus daar was het nogal uitgestorven. Er zijn twee gebouwen, een voor de kleuter- en basisschool en een voor de middelbareschool en het CETPRO. Het CETPRO is een instituut voor volwassenen praktijk onderwijs. Hier is een naaiatellier een computerzaal en een schoonheids- en kapsalon. Deze lessen gaan wel gewoon door in de vakantie dus dat was leuk om te zien.
Op de weg naar huis hadden we een klein ongeluk. Voor ons reed een grote vrachtwagen dus we konden niet zien wat er voor ons gebeurde, deze vrachtwagenweek plotseling naar links en daarachter stond een stilstaande auto. We hadden niet meer genoeg tijd om te remmen en botstte er best hard tegen aan. Even schrikken maar gelukkig had niemand zich bezeerd. De auto had wel een flink klap gehad en staat nu nog steeds bij de garage.

Trujillo

Vorig weekend ben ik met Yasmin, Jair, Fernando en Geraldine naar Trujillo geweest. Een stad aan de noordkust van peru. Yasmin en Jair kende ik van de Hash en Fernando en Geraldine zijn collega's van Jair. Yasmin is een meisje uit duitsland dat hier werkt voor een microfinancierings instantie. We vertrokken vrijdag avond om 10 uur en na een nachtje in de bus stonden we zaterdag morgen omhalf 8 op de plaza de armas van Trujillo. In de regen... dat hadden we niet van te voren bedacht. Het regent hier toch nooit?Maar natuurlijk net als ik er ben valt er de meeste regen sinds 30 jaar. Echt regen kun je het niet noemen, de lucht is vooral heel vochtig, er vallen wel druppels maar die verdampen ook weer, maar als dat een paar dagen aanhoud word het wel een onvoorstelbare modder bende. Trujilo is de 3^e stad van peru maar is echt een stuk kleiner dan Lima. De stad is omgeven door ruines uit de Moche en Chima cultuur. Dat de tempels uit deze culturen nog steeds te bewonderen zijn hebben we te danken aan het droge klimaat. De adobe piramides kunnen absoluut niet tegen water wat beteknde dat de bekendste en grootste tempel gesloten was vanwege de regen. Gelukkig waren er genoeg andere wel open. Zaterdag ochtend zijn we naar Huaca de la Luna geweest, de tempel van de maan. De Mochas bouwden tempels met verschillend lagen. Iedere volgende laag iets groter en met betere technieken. De bovenste lagen dekken de onderste af en op deze manier zijn de afgedekte lagen ontzettende goed bewaard gebleven. De kleuren van de gemetrische wandversiering zijn nog bijna even vel als 2000 jaar geleden.

In de middag brachtten we een bezoek aan Huanchaco, vooral bekend om de rieten visserbootjes waarmee locals mee over de golven surfen om te vissenen tegenwoordig overspoeld door toeristen die komen voor diezelfde golven, een en al surfdudes. 's Avond zijn we zoals echte toeristen betaamt pizza gaan eten, eindelijk iets zonder rijst en kip! De meeste barren zijn niet meer van een grote binnenplaats, daar is dus niet veel aan in de regen.

De volgende ochtend vroeg op, want er is nog een hoop te zien vandaag. Chan Chan blijkt nog steeds dicht (het regent ook nog steeds) dus reizen we af naar Brujo. Eerste een anderhalf uur in de bus naar een klein dorpje, vervolgens een half uur in een klein busje over overharde wegen naar een nog veel kleiner dorpje en vanaf daar met de mototaxi. Deze blijkt niet zo geschikt te zijn voor de modderige wegen, we komen een paar keer goed vast te zitten, maar uiteindelijk bereiken we onze bestemming. Deze opgraving is pas een jaar open voor publiek en beschikt over een hypermodern museum. Op een ander groepje na zijn wij de enige bezoekers en we krijgen een uitgebreide rondleiding. In deze tempel is het graf van de senora de Cao gevonden, haar lichaam is extreem goed bewaard gebleven. Haar lichaam ligt in het museum. Haar huid, helemaal vol met tatoeages, is nog zo goed als gaaf. Heel indrukwekkend!
In dit gebied wordt veel suikerriet geteelt en dat zorgt voor een fantastisch groen uitzicht. Terug in het hele kleine dorpje gaan we eten bij een klein restaurantje, keus is er niet; eten wat de pot schaft. Ik ben een beetje bangig voor het eten omdat mijn maag zo af en toe vervaarlijk rommelt en krampt en ik echt niet weer ziek wil worden. Maar ik heb wel honger dus ik waag me er toch aan en gelukkig gaat het goed. Weer terug in Trujillo maken we nog een wandelingetje door het koloniale centrum eten lekkere taartjes en om 10 uur moeten we weer de bus in. Om 7 uur maandag ochtend zijn we terug in Lima, even snel naar huis om te douchen en om9 uur zit ik fris en fruitig op kantoor.

Voetballen

Op het ADESA kantoor is het momenteel top drukte. Woensdag avond komen de voetballers en er moet nog heel veel worden gedaan, en dat valt allemaal niet mee hier. Diepte punt deze week was een fout bij de bank waardoor onze rekening ineens aan het rode kruis bleek vergeven! Dat kan echt alleen maar hier, het rode kruis wil graag dat rekening nummer, mensen bij de bank vinden het rode kruis belangrijker en hup daar ga je. Als een malle alle sponsoren/donateurs en andere betrokkenen ingelicht om te voorkomen dat ons geld bij het rode kruis terecht komt. Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen maar dat heeft wel weer een dag van de toch al beperkte tijd gekost. Verder is het gewoon lastig om afspraken te maken met mensen hier. Als je ze wat vraagt zeggen ze heel enthousiast ja, jij gaat er dan dus vanuit dat ze aan de slag gaan, maar nee hoor als je er een dag later nog een keer om vraagt is er nog niets geberu, 'ja dat wilde ik net gaan doen'....

Hash

Afgelopen weekend was het tijd voor mijn tweede hash en een heel bijzondere dit keer: de jaarlijkse 'red dress run'. Zoals de naam al doet vermoeden, rennen in een rode jurk, zowel mannen als vrouwen. Het is al een beetje raar om met zo'n grote groep bloed fanatiek door een dorpje te rennen, in een rode jurk word het allemaal nog veel erger. De lokale bevolking weet niet wat ze overkomt: Waarom rennen jullie? En waarom in een jurk?

Huisje

Ondertusen logeer ik nog steeds bij Ada en Gert. Orlando, de chauffeur van ADESA die me gaat helpen met een eigen huisje zoeken heeft door de voetbal hectiek geen tijd om een dag met me op pad te gaan om te zoeken. Ik moet dus nog even wachten tot de voetballers weer weg zijn. Het is lastig om te bedenken waar ik wil wonen. De leukste wijk is miraflores, waar ik ook mijn spaanslessen had, maar dat is erg ver weg van Comas waar de kliniek is. Hetzelfde geld voor het appartement dat ADESA heeft boven het kantoor. Een goede en veilige buurt maar veel te ver reizen en met die busjes duurt alles ongeveer 2 keer zo lang als met een gewone auto. Buurten dicht bij de kliniek zijn minder veilig en in de meeste kun je eigenlijk niet in het donker over straat. Aangezien het hier altijd rond 7 uur donker is maakt dat je dag wel erg kort en je avonden erg lang! Dat wordt dus nog een hele zoektocht!

Dit waren de afgelopen 2 weken in een notendop. Er gebeurd nog veel meer en ik denk 100 keer per dag dit moet ik opschrijven, maar het meest wordt wel weer verdrongen door iets anders. Ik vind het super leuk om jullie reacties te lezen en mailtje te ontvangen, bedankt daarvoor! Geniet van het schaatsen allemaal, ook een beetje voor mij en doe voorzichtig!

Liefs Katrien