Allereerst bedankt voor jullie reacties. Fijn om te weten dat ik niet voor niets van die lappen tekst produceer.

Het is wel weer tijd voor een nieuw verhaal. Mijn spaans lessen zitten er op en vandaag ben ik begonnen aan mijn tweede week bij Adesa. Mn laatste week spaans was nog leuker dan de eerste omdat het steeds ietsje beter gaat. Het is wel veel theorie en in die oefeningetjes gaat dat natuurlijk fantastisch, maar een gesprek voeren is nog een ander verhaal.Hetwordttijd om gewoon een paar weken te gaan oefenen. Als ik de basis redelijk onder de knie heb wil ik misschien wel kijken of ik ergens nog meer lessen kan volgen, een ochtendje in de week oid. Op mijn laaste vrijdag organiseerde de taalschool een kookles. In een heel klein restuarantje demonstreerde een gezellige peruaanse kokin hoe je peruaans moeten koken. Leuk en gezellig! De recepten hebben we mee gekregen dus wie weet kan ik daar nog een keer wat mee.
Vorig weekend ben ik met de mevouw uit Colorado, een dochter van het gastgezin en haar vriend naar een strand ten zuiden van lima geweest. We verbleven in een heel schattig klein hosteletje, de buurman aan de rechterkant had 5 koeien en bij de linker buren hadden ze varkens en dat was te ruiken ook. Het prachtige uitzicht werd bruut verstoord door afzettingen van een bouwplaats waar over een jaar een groot hotel staat, maar nu gelukkig nog niet! Het strand was prachtig, heel breed en de golven enorm. Halverwege de middag kwamen er zelfs dolfijnen in de golven spelen! Echt een gaaf gezicht. Het landschap rondom Lima is trouwens bepaald niet om over naar huis te schrijven, de heuvel zijn donker bruin en stoffig en er is geen grassprietje te bekennen. Lima is heel groen, maar dat komt enkel en alleen door de intensieve bevloeiing. Zonde van het water zou je denken, maar heb is wel goed voor de werkgelegenheid (in ieder perkje staan een mannetje) en zonder bomen zou iedereen hier in no-time depresief worden.

Zondag avond zodra we weer thuis waren was het voor mij tijd om te ‘verhuizen'. Ik had mn koffers vrijdags al gepakt en hoefde dus alleen maar afscheid te nemen van de familie. Ik ben benieuwd of ze mijn stroopwafels lekker vinden. Op naar mn volgende logeer adres: Ada en Gert. Ada is de presidente en oprichster van Adesa. De wijk waar zij wonen is minstens een half uur rijden (op zondag avond zonder file) en veel ruimer opgezet. Hier staat bijna alleen maar laagbouw met grote muren erom heen. Veel is er dus niet te zien. Ada en Gert wonen in een appartement dat tegen een berg aan is gebouwd en hebben prachtig uitzicht over de stad.

En dan maandag aan het werk! De plannen waren al weer gewijzigd, ik zou niet naar de kliniek ik Comas gaan vandaag, maar mee naar kantoor. Ada, Marielle en Juan zijn hier druk bezig met het organiseren van het 25 jarig jubileum van Adesa en daar kunnen ze wel wat hulp bij gebruiken. Ter ere hiervan komen Nederlandse ex-prof-voetballers naar Peru. Ze zullen 2 benefiet wedstrijden spelen tegen peru, er is een seminar en een benefiet diner. En ze gaan natuurlijk de projecten van Adesa bezoeken. Peruanen zijn echte voetbal fanaten en de aandacht en het enthousiasme van de pers is dan ook enorm. Het heeft in alle kranten gestaan, er is een persconferentie en een radiointerview geweest. Dit is enorm goed voor de naams bekendheid van Adesa en de bedoeling is dat dit gaat leiden tot meer peruaanse fondsen, want nu is het meeste geld nog afkomstig uit Nederland. Ik heb de hele week op kantoor geholpen met dingen uitzoeken, draaiboeken maken, uitnodigingen ontwerpen en sponsoren zoeken. Ook zijn ze bezig met het maken van een nieuwe website, maar helaas werkte het programma wat hier voor gebruikt word niet en kan ik daar dus niet mee verder. Erg goed voor mn spaans is het allemaal niet want met Ada en Marielle praat ik de hele dag nederlands.

Afgelopen donderdag was de laatste donderdag van de maand en dat betekent Nederlandse avond in een mexicaanse bar met een nederlandse eigenaar: Heineken en Bitterballen! Er waren gelukkig ook 2 meiden van mijn leeftijd (allebeimet peruaanse lover natuurlijk) en aanstaande donderdag houden we weer een hollands avondje!

En zaterdag was er een Hash, ik had er nog nooit van gehoord maar het schijnt wereld wijd heel bekend te zijn. Het motto is ‘a driking club with a running problem', het is een groep mensen van (voornamelijk) middelbare leeftijd die een soort speurtocht gaan hardlopen. Halverwege is er een beer-stop (absoluut onverstandig natuurlijk als je nog een half uur moeten rennen in 30 graden) en vlak voor het einde nog een pisco-stop (=lokale sterke drank, daarna willen je benen echt niet meer). Vervolgens gaan ze met zn allen in een kring staan en liedjes zingen. Allemensen die om wat voor reden dan ook gefaald hebben (nieuw mensen, afsnijders, verdwaald, verkeerde schoenen) moeten nog een biertje achter over slaan. Daarna gaan ze met zn allen eten(en nog meer bier drinken). Klinkt als de studentensport bij uitstek dus! Dit was mijn eerste sportieve prestatie van het afgelopen half jaar en heb dus nu nog steeds enorme spierpijn, maar over 2 weken is de volgendedus dat wordt hard trainen :p

Vandaag ben ik weer naar kantoor geweest, ik zou eerst met Marielle naar de kliniek in Comas gaan. Maar bij nader inzien kwam dat (wederom) toch niet zo goed. Ze ging daar heen om met de directeur over zijn (dis)functioneren te praten en dat is misschien toch niet helemaal het juiste moment om een nieuwe vrijwilliger te introduceren. Ik moet dus nog maar even afwachten.

Heel veel Liefs!