Dolfijnen, Hollanders, Hash en Adesa

Allereerst bedankt voor jullie reacties. Fijn om te weten dat ik niet voor niets van die lappen tekst produceer.

Het is wel weer tijd voor een nieuw verhaal. Mijn spaans lessen zitten er op en vandaag ben ik begonnen aan mijn tweede week bij Adesa. Mn laatste week spaans was nog leuker dan de eerste omdat het steeds ietsje beter gaat. Het is wel veel theorie en in die oefeningetjes gaat dat natuurlijk fantastisch, maar een gesprek voeren is nog een ander verhaal.Hetwordttijd om gewoon een paar weken te gaan oefenen. Als ik de basis redelijk onder de knie heb wil ik misschien wel kijken of ik ergens nog meer lessen kan volgen, een ochtendje in de week oid. Op mijn laaste vrijdag organiseerde de taalschool een kookles. In een heel klein restuarantje demonstreerde een gezellige peruaanse kokin hoe je peruaans moeten koken. Leuk en gezellig! De recepten hebben we mee gekregen dus wie weet kan ik daar nog een keer wat mee.
Vorig weekend ben ik met de mevouw uit Colorado, een dochter van het gastgezin en haar vriend naar een strand ten zuiden van lima geweest. We verbleven in een heel schattig klein hosteletje, de buurman aan de rechterkant had 5 koeien en bij de linker buren hadden ze varkens en dat was te ruiken ook. Het prachtige uitzicht werd bruut verstoord door afzettingen van een bouwplaats waar over een jaar een groot hotel staat, maar nu gelukkig nog niet! Het strand was prachtig, heel breed en de golven enorm. Halverwege de middag kwamen er zelfs dolfijnen in de golven spelen! Echt een gaaf gezicht. Het landschap rondom Lima is trouwens bepaald niet om over naar huis te schrijven, de heuvel zijn donker bruin en stoffig en er is geen grassprietje te bekennen. Lima is heel groen, maar dat komt enkel en alleen door de intensieve bevloeiing. Zonde van het water zou je denken, maar heb is wel goed voor de werkgelegenheid (in ieder perkje staan een mannetje) en zonder bomen zou iedereen hier in no-time depresief worden.

Zondag avond zodra we weer thuis waren was het voor mij tijd om te ‘verhuizen'. Ik had mn koffers vrijdags al gepakt en hoefde dus alleen maar afscheid te nemen van de familie. Ik ben benieuwd of ze mijn stroopwafels lekker vinden. Op naar mn volgende logeer adres: Ada en Gert. Ada is de presidente en oprichster van Adesa. De wijk waar zij wonen is minstens een half uur rijden (op zondag avond zonder file) en veel ruimer opgezet. Hier staat bijna alleen maar laagbouw met grote muren erom heen. Veel is er dus niet te zien. Ada en Gert wonen in een appartement dat tegen een berg aan is gebouwd en hebben prachtig uitzicht over de stad.

En dan maandag aan het werk! De plannen waren al weer gewijzigd, ik zou niet naar de kliniek ik Comas gaan vandaag, maar mee naar kantoor. Ada, Marielle en Juan zijn hier druk bezig met het organiseren van het 25 jarig jubileum van Adesa en daar kunnen ze wel wat hulp bij gebruiken. Ter ere hiervan komen Nederlandse ex-prof-voetballers naar Peru. Ze zullen 2 benefiet wedstrijden spelen tegen peru, er is een seminar en een benefiet diner. En ze gaan natuurlijk de projecten van Adesa bezoeken. Peruanen zijn echte voetbal fanaten en de aandacht en het enthousiasme van de pers is dan ook enorm. Het heeft in alle kranten gestaan, er is een persconferentie en een radiointerview geweest. Dit is enorm goed voor de naams bekendheid van Adesa en de bedoeling is dat dit gaat leiden tot meer peruaanse fondsen, want nu is het meeste geld nog afkomstig uit Nederland. Ik heb de hele week op kantoor geholpen met dingen uitzoeken, draaiboeken maken, uitnodigingen ontwerpen en sponsoren zoeken. Ook zijn ze bezig met het maken van een nieuwe website, maar helaas werkte het programma wat hier voor gebruikt word niet en kan ik daar dus niet mee verder. Erg goed voor mn spaans is het allemaal niet want met Ada en Marielle praat ik de hele dag nederlands.

Afgelopen donderdag was de laatste donderdag van de maand en dat betekent Nederlandse avond in een mexicaanse bar met een nederlandse eigenaar: Heineken en Bitterballen! Er waren gelukkig ook 2 meiden van mijn leeftijd (allebeimet peruaanse lover natuurlijk) en aanstaande donderdag houden we weer een hollands avondje!

En zaterdag was er een Hash, ik had er nog nooit van gehoord maar het schijnt wereld wijd heel bekend te zijn. Het motto is ‘a driking club with a running problem', het is een groep mensen van (voornamelijk) middelbare leeftijd die een soort speurtocht gaan hardlopen. Halverwege is er een beer-stop (absoluut onverstandig natuurlijk als je nog een half uur moeten rennen in 30 graden) en vlak voor het einde nog een pisco-stop (=lokale sterke drank, daarna willen je benen echt niet meer). Vervolgens gaan ze met zn allen in een kring staan en liedjes zingen. Allemensen die om wat voor reden dan ook gefaald hebben (nieuw mensen, afsnijders, verdwaald, verkeerde schoenen) moeten nog een biertje achter over slaan. Daarna gaan ze met zn allen eten(en nog meer bier drinken). Klinkt als de studentensport bij uitstek dus! Dit was mijn eerste sportieve prestatie van het afgelopen half jaar en heb dus nu nog steeds enorme spierpijn, maar over 2 weken is de volgendedus dat wordt hard trainen :p

Vandaag ben ik weer naar kantoor geweest, ik zou eerst met Marielle naar de kliniek in Comas gaan. Maar bij nader inzien kwam dat (wederom) toch niet zo goed. Ze ging daar heen om met de directeur over zijn (dis)functioneren te praten en dat is misschien toch niet helemaal het juiste moment om een nieuwe vrijwilliger te introduceren. Ik moet dus nog maar even afwachten.

Heel veel Liefs!

De eerste week

De eerste week zit er al weer op!

Het lijkt al een eeuwigheid. De familie waar ik logeer is ontzettend leuk. Anna Maria en Diego zijn de 'papa en mama' en ze hebben drie kinderen die niet meer thuis wonen maar daar wel heel vaak zijn. Vooral de jongste dochter, Anita en haar vriend Jesus (zeg: gesus) zijn er iedere avond wel. Jesus is de enige die engels kan en dat is stiekem toch wel handig. Diego en Anita zijn beide architect en werken in een kantoortje vlakbij. Anna Maria wijdt zicht volledig aan het verwennen van de gasten!

De wijk ik logeer en waar de school is een van de beste van Lima. Veel kantoren en grote huizen. Het is groen en schoon. Je merkt hier nog niet veel van armoede, er loop heel veel politie en zwervers of bedelaars heb je bijna niet. Wel op iedere straathoek een stalltje met fruit, koekjes of een schoenmakertje. Het is vlak bij de zee en de boulevard is super hip. Verder zijn er echt onttelbaar voor casino's. Een stukje noordelijker is een grote archeologische opgraving. Midden in een woonwijk loop je ineens tegen een enorme stoffige berg aan, ongeveer 2 keer zo hoog als de huizen. Deze 'berg' is rond 500 gebouwd door de Limanezen en bestaat uit een soort bakstenen. Het werd gebruikt om offers te brengen. En was oorspronkelijk veel groter maar daar zijn allemaal huizen overheen gebouwd.

Vorig weekend was ik al meteen flink ziek: diaree. Op zaterdag zouden we met Anna Maria naar het oude centrum gaan. Ik voelde me niet zo lekker maar wilde natuurlijk graag mee.Al na een kwartier was ik koortsig en duizilig en kon ik weer terug naar huis. Heb de hele dag in bed gelegen met koorts, ze kwamen directaan met allerlei pillen, ik wilde eerste geen antibiotica (gewoon even gekocht bij het winkeltje op dehoek)maar ben uiteindelijk toch gezwicht. Ikmoest natuurlijk maandag beter zijnvoor mn spaans lessen!Het hielp direct. Binnen een uur voelde ik me al 100 keer beter.

De spaans lessen zijn fantastisch en het gaat al een stuk beter. Heb nu eindelijk een verleden tijd gehad en dat scheelt een stuk in de hoeveelheid handbeweging die nodig zijn om duidelijk te maken of je iets gaat doen, aan het doen bent of hebt gedaan. Ik heb 4 uur les per dag. De eerste twee heb ik les van Kathy en krijg ik theorie: oefeningen maken. De laatste twee uur zijn conversatie lessen met Martin. Martin is ontzettend geintereseerd in Nederland en europa en dat levert een boel gespreksstof. Vandaag heb ik proberen uit te leggen dat je een wortel in je schoen moet doen voor een wit paard om kadootjes te krijgen van een zwarte piet.

Gister middag ben ik voor het eerst op het kantoor van Adessa geweest. Met de taxi ongeveer een uur van waar ik nu logeer. Heb met Ada en Marielle gepraat en een beetje een plan gemaakt. Marielle en Ada zijn bezig met het organiseren van een groot evenment ter ere van het 25 jarig bestaan van Adesa. Ter ere daarvan komen ex-voetballers uit het Nederlands elftal naar Peru om 2 benefiet wedstrijden te spelen tegen ex-voetballers uit Peru. Gister was de 'press-relaese' en het stond meteen op een aantal grote nieuws-sites (http://www.terra.com.pe/deportes/articulo/html/dep733904.htm) en morgen heeft Marielle een intervieuw op de radio... Marielle is nu volop bezig met deze feestweek en heeft daarom geen tijd meer voor haar project met gehandicapte kinderen in de kliniek. Volgende week maandag ga ik daar samen met haar naar toe, kijken of ik daarmee verder kan gaan.

Van het kantoor terug naar huis ging ik samen met marielle met de bus... De 12 om 5 voor 9 is er niets bij! Het zijn onvoorstelbaar veel kleien busjes, waar mannetjes uithangen die heel hard en heel vaak schreeuwen wat de bestemming is. Ze stoppen als je je hand op steekt en sleuren je naar binnen om vervolgens weer weg te scheuren. De meeste zijn stampensvol en vallen van ellende bijna uit elkaar. Ik wil niet bedenken hoeveel ongelukken hiermee gebeuren! Maar het is wel bijna gratis, de rit van gister middag koste me nog geen 50 cent en koste bijna 2 uur.

Dit was het wel weer voor vandaag. Fijn weekend allemaal!

Liefs!

Daar ben ik dan!

Ik ben veilig aangekomen hoor! Heb een goede vlucht gehad, ik werd alleen omringd door peruaanse kids.
Op het vliegveld stond Marielle al op te wachten, gelukkig maar want de chauffeur van de talenschool dacht dat ik morgen pas zou komen. Vrijdag de 7e... Ik ben nu in het gastgezin bij mama anna maria. Super de luxe is het! Tegenover de talenschool, met een twee persoonsbed en mn eigen badkamer. Veel groter dan in Muggenbeet. Er is nog een mevrouw uit colorado die hier logeert en een man uit Canada, die naar dezelfde school gaat als ik. Anna Maria is heel erg lief en heel geduldig en behulpzaam met mijn spaans. Ik begrijp best wel goed wat ze vertelt of vraagt, maar iets zinnigs terug zeggen valt niet mee.Gister heb ik al aardig de buurt verkent en dat ga ik vandaag voorzetten. Ikhoef maandag pas naar school dus heb een paar dagen de tijd.Alle boekjes beweren dat het inLima nooooooitregent, maarvandaag dus wel... gister was het al bewolkt en donkermaar nu regent het echt. ´i always take the wetherwith me...´

Liefs!